Nieuws

4 april

De straatremixes, 10 jaar na de doorbraak

We schrijven halverwege 2003 wanneer het eerste deel van de Straatremixes het licht ziet. Een initiatief van Lange Frans en DJ MBA, en een boel andere rappers uit Diemen en Amsterdam Oost die de club ‘D-Men’ vormden. Het concept van de Straatremixes vat Lange Frans kernachtig samen in de openingstrack van de eerste mixtape: “Hier is de Lange Frans, dus jij praat hier niks. Welkom bij de Straatremix. En wat is het recept? Je jat een dikke track, schrijft wat geks, rapt ‘m in en dan is alles weer flex.” In 2004 is het balletje echt gaan rollen en kwamen deel 2 en 3 uit. Teksten als “Ik breek je nek ouwe” en “Je bent een slet dus ik mag alles met je doen”, lieten weinig tot de verbeelding over, maar deden het goed bij de jeugd op straat destijds.

Inmiddels zijn we zo’n tien jaar verder en is er een hoop gebeurd. Het duo Lange Frans en Baas B is – hoewel in 2009 uit elkaar gegaan – een begrip geworden in de Nederlandse popgeschiedenis. Daarnaast hebben veel overige D-Men-leden ieder op een eigen manier bekendheid verworven. Wat voor invloed hebben de Straatremixes hier op gehad? En hoe kijken de mannen eigenlijk zelf terug op het begin van het Straatremixes-tijdperk? Lucas Boon praat met Lange Frans, Negativ en DJ MBA. Een voor een druppelen de heren het kantoor van BNN binnen. Lange Frans is als eerste aanwezig en steekt vast van wal.

3511882270

 

Neem ons eens mee terug in de tijd. Hoe is de eerste Straatremixes tot stand gekomen?
Lange: “Baas B, mijn broertje Brutus en ik waren een clubje, wij kenden elkaar al. Ik was van ons drieën degene die het belangrijk vond om veel naar buiten te treden en om met andere mensen over muziek te praten. Daarnaast was MBA muzikaal gezien echt een sparringpartner van mij. MBA en ik hebben in die tijd veel met elkaar opgetrokken, we deden bijvoorbeeld ook Live On The Low (open mic avond in Amsterdam, red.) samen. MBA draaide daar en ik kwam daar vaak rappen – ik heb het later ook gehost. Daarnaast werkte ik in een coffeeshop in de stad, waar MBA vaak een bakkie kwam doen.”

“De allereerste track die we voor de Straatremixes hebben opgenomen is ‘Stop! Op De Grond’, een remix van Busta Rhymes en Mariah Carey met ‘I Know What You Want’. Op dat moment hadden we een track waar ik op een beat rapte, die populair en hip was, en die men dus al kende. We kwamen er achter dat je op die manier mensen kennis kon laten maken met je stem en met wie jij dan was en wat jij dan wel niet te vertellen had. MBA kon de track goed mixen op de verschillende plekken waar hij destijds draaide, en dat werd goed ontvangen. En vanaf dát moment zei MBA: “Dit werkt goed, hier moeten we gas op geven”. MBA is eigenlijk de grote bami swami guru van de hele Straatremixes.

“Supervisie (het debuutalbum van Lange Frans en Baas B, red.) was toen al lang opgenomen, het lag al klaar. Maar er was niet echt een plan, niemand kende ons nog. Vanaf dat moment konden we dus eerst lekker klooien aan de eerste Straatremixes. Ik vond het absoluut geen slecht idee. En ik had een plek. We hadden een garage met een computer en daar kon je gewoon opnemen. De basis hadden we ook al staan, Baas en ik hadden er al best veel geld in geïnvesteerd.” Lange vervolgt: “We namen onszelf niet al te serieus. Maar tegelijkertijd zat het wel strak in elkaar. Natuurlijk, op de Straatremixes staan tracks die tot op de dag van vandaag nooit de radio zullen halen. De tracks waren ranzig, maar wel met een knipoog. Er viel ook niet heel veel aan af te dingen. We gebruikten nummers die al bestonden. Het frame was er, de beat lag er. Je wist van te voren wanneer het refrein kwam en wanneer de verses. Het was vrij behapbaar allemaal. We waren ook vrij zorgeloos. Iedereen woonde gewoon veilig thuis bij z’n moeder, je kleren waren altijd schoon, er was altijd te eten. We hoefden ons geen zorgen te maken over hypotheken, kinderen, rekeningen.”

Baas B is niet aanwezig bij het interview, maar vertelt later aan de telefoon: “Het was een mooie tijd. We zaten dag en nacht in de studio. En op een gegeven moment ontplofte het gewoon, iedereen kende ons – van de Straatremixes dus”, zo vertelt de rapper. Ook Darryl bevestigt dit: “Ik was jong ten tijde van Straatremixes 2, 15 ofzo. Maar op school had iedereen er het over.” Yes-R is ook louter positief: “Het was zeker een mooie tijd. Eigenlijk het begin van mijn carrière.”

w600.e1503

Lange Frans, Brutus en Baas B waren dus al sinds hun jeugd vrienden (en broertjes) van elkaar, buurjongens in Diemen feitelijk. Maar een aantal D-Men-leden kwam uit Amsterdam Oost. 

Dus hoe is de hele D-Men click dan precies gevormd?
Lange legt uit: “Het was een bij elkaar geraapt zooitje, allemaal toevalstreffers. MBA kende Negativ al, zodoende hebben Nega en ik elkaar ontmoet. En dat klikte. Nega kon het supergoed vinden met Brutus. Die twee hebben ook echt veel en goed met elkaar samengewerkt. En Nega kon het ook aardig vinden met Baas B. Dus dat werkte allemaal wel lekker.”
Lange denkt na: “..Rond diezelfde tijd belde Ali B mij: ‘Ik heb het druk, maar mijn neefje wil wat doen met rappen, kun jij niet iets voor hem produceren?’ Zodoende heb ik met MBA de eerste track van Yes-R geproduceerd. Dat is de ‘Chickiesflesser‘ geworden (deze track staat niet op de Straatremixes, red.). Vervolgens kwam er via Yes-R een gappie van hem bij, dat was Soesi B. En via Nega kwam C-Ronic er weer bij, dat waren ook al matties.”

MBA komt binnen. “Wat zie je er blits uit jongen!”, roept Lange Frans. De mannen zijn blij elkaar te zien. Lange en MBA bakkeleien wat over hoe iedereen elkaar nu eigenlijk heeft leren kennen. Lange rondt het af met“Waar het dus op  neerkomt, is dat we gewoon twee ouwe mannen zijn geworden, haha!” 
Lange vervolgt: “Baas en ik kenden Brace al, en toen die er lucht van kreeg dat wij bezig waren met de Straatremixes stond ook hij te springen om mee te doen – en dat is het mooie van Brace: hij kan lekker zingen, hij was extreem getalenteerd, nog steeds. Op een dag zei Yes-R: ‘Ja, ik heb een klein gappie van me, vrouwen smelten van ‘m, hij is top. Ik schrijf desnoods wel alles voor ‘m, maar we moeten hem er bij hebben!’ Zodoende kwam Darryl er bij. Yes-R heeft hem eigenlijk ontdekt, dat kan niemand anders zeggen.”

Hoe gingen jullie te werk? Hoe kwamen jullie bijvoorbeeld bij elkaar?
MBA: “Lange’s garage was hoofdzakelijk de basis. Het was feitelijk een vrije inloop daar. Dan sprak ik af met Nega om te kijken of Lange er was. Kijk: Negativ bijvoorbeeld, dat was echt een studiobeest. Die was non-stop aan het opnemen. Daarom staat hij ook zoveel op de eerste twee delen van de Straatremixes. Voor Nega was dat gewoon zijn leven op dat moment.”
Lange: “MBA had een goed perspectief op welke platen het goed zouden doen en welke niet. Hij zorgde ervoor dat de instrumentals er lagen. Het idee was vervolgens simpel: wie het eerst komt wie het eerst maalt. Als er twee jongens een beat al helemaal hadden volgerapt en het klonk goed, dan was jij als derde eigenlijk al te laat. Maar aan de andere kant was ook het mooie: stel jij neemt een verse op, en je bent er trots op, je vindt ‘m echt dik en wij komen vervolgens de studio binnen, dan weten wij één ding: wij moeten over jou heen!”
MBA: “Een beetje sparren, zeg maar.”
Lange vervolgt: “En dan kan het zelfs zo zijn dat wanneer wij dan klaar zijn, jij denkt: ‘Fuck jullie, ik ga opnieuw opnemen.’ En dat is meteen echt het meest positieve van werken in een groep. Die onderlinge strijd heeft gewoon een positieve invloed op het eindresultaat.”
MBA: “Toen Nega voor het eerst in die garage van Lange kwam, wist hij bij wijze van spreken nog niet eens wat een 16 was. Zijn tekst was gewoon klaar als z’n blaadje vol was. Toen heeft hij dus wel geleerd dat je moet rappen over bijvoorbeeld 8 of 16 maten.”
Lange: “Nega moest leren tellen voordat hij leerde schrijven, haha.”
MBA: “Op de eerste Straatremixes stonden er op een gegeven moment gewoon twaalf nummers. Dan waren we tevreden en gingen we de tapes verspreiden.”
Lange: “Op de eerste twee delen is ook vrijwel alles wat we gemaakt hebben op het eindresultaat te horen. Er ligt misschien nog wel een halve track in de prullenbak, maar het is niet zo dat we vier keer zoveel hebben opgenomen als dat er op de cd’s staan. Dat was ook het leuke: je hoefde er niet te lang over na te denken.”
MBA: “In het jaar 2004 gingen we ook echt het land in. Ik weet nog dat we een keer naar een dorp in Groningen moesten. We gingen er met vier á vijf auto’s vol naar toe, en alsnog moesten er mensen in de achterbak. Het touren vond ik persoonlijk ook het leukste.”
Lange vervolgt: “Het was ook gewoon bijzonder dat we hebben getourd op een mixtape. We hadden geen management, we hadden geen platenlabel. Het enige wat we hadden was een discje met muziek. En wat MBA al zegt: soms waren we gewoon op pad met een groep van 35 á 40 man, dat was niet raar. Niemand wilde het missen, iedereen wilde mee. En als mensen dus desnoods 180 kilometer met z’n tweeën in foetushouding in de achterbak moesten liggen, dan namen ze dat op de koop toe. We zijn op de meest gekke plekken terecht gekomen.”

Maar ga even terug. Jullie tour in 2004 stond niet van het ene op het andere moment. Hoe hebben jullie bijvoorbeeld je cd’s aan de man gebracht?
Lange: “We hadden Jan (De Man, red.), en dat was echt aan handelaar. Waar op muzikaal vlak MBA de man was die de plannen uitstippelde, was Jan dat op zakelijk niveau. Hij stak er geld in, hij zorgde ervoor dat onze cd’s in de kapperszaken lagen. Jan had door de Straatremixes de euro-tekens in z’n ogen gekregen, haha. Op een dag kwam hij bij ons langs en kocht de complete voorraad van Straatremixes 1 – toen waren we de cd’s echt nog stuk voor stuk aan het branden. En Jan kocht in één keer 400 stuks. Dus wij hadden allemaal een paar meier in onze zakken. ‘Dit is top!,’ dachten we. Vervolgens had hij twee dagen nodig om alles te verkopen, en dan stond ‘ie weer voor de deur. Zo snel ging het. Dat was ook een beetje het ding: als je een cd wilde hebben, dan moest je ons gewoon ergens tegenkomen. Of je moest ons kennen, of je had bijvoorbeeld een neef die ons weer kende, of je kwam in de kapperszaak waar de cd’s lagen.”
Lange vervolgt: “Nega was sowieso de beste verkoper! Hem hebben we regelmatig ‘employee of the month’ genoemd, die heeft heel vaak z’n targets gehaald.”
MBA: “We hebben ook in de Fame gestaan, bij de hiphopafdeling. We zochten simpelweg naar de doelgroep, dus dan stonden we daar gewoon onze cd’s te verkopen.”
Lange: “We verkochten ze voor 5 euro. En: niet goed geld terug, dus met mijn telefoonnummer op de hoes. Dus als mensen het niet tof vonden, dan mochten ze bellen naar ‘de klachtenlijn’, en dan zouden ze hun geld terug krijgen. Eén keer heeft er ook echt een meisje gebeld. Die zei dat ze de teksten toch een tik-kelt-je vrouwonvriendelijk vond. Tja, daar hadden we natuurlijk geen persbericht voor klaar liggen. En eigenlijk waren we het wel met haar eens. Dus toen heeft ze van ons ‘r geld terug gekregen én mocht ze de cd gewoon houden.”
MBA: “We hebben ten tijde van de eerste Straatremixes ook een bericht geplaatst op de website ML75. Toen kwam de rapper Riza helemaal uit Amersfoort ons opzoeken in de Kalverstraat om die cd te halen, haha. Het nummer dat we vervolgens over Riza hebben opgenomen, is wel in samenspraak met hem gegaan, hoor.”

Hoeveel cd’s hebben jullie nu eigenlijk in totaal verkocht?
Lange: “Van deel 1 hebben we minimaal 10.000 verkocht, van deel 2 20.000. En deel 3 zou alleen Jan je kunnen vertellen, haha. De eerste twee waren op CD. De derde Straatremixes ook, maar die hebben we ook via internet verspreid. Op een zeker moment gingen we ook moving up in the game. Ik weet nog dat we deel 2 hadden gedrukt, en dat de huiskamer van mijn ouders he-le-maal vol stond met dozen, je kon er gewoon niet meer lopen. We hadden een deal: je mocht ze per 100 stuks bij ons komen halen, en dan kreeg je ze voor 3 euro per stuk. Dus als jij er dan honderd kwam halen, dan kwam je drie meiertjes aftikken en verdiende je zelf nog twee meiertjes. Wat weer tot gevolg had dat wij weer een incentive gaven aan onze licentieverkopers, om dus hard hun best te doen! Volgens mij is Pico (platenzaak in de Amsterdamse Bijlmer, red.) de enige geweest die de cd’s echt in de schappen had liggen. Maar dat is dan ook wel meteen de meest ghetto-platenzaak van Nederland.”
MBA: “Maar toch, mensen kwam vanuit Groningen of Tilburg naar ons toe om een van de Straatremixes te scoren.”

Negativ komt met veel kabaal binnen. Wederom worden er uitgebreid handshakes uitgedeeld. Nega neemt het woord over en vertelt al vrij snel over hoe hij en Lange Frans elkaar ontmoet hebben.
Nega: “Frans en ik hebben elkaar leren kennen tijdens een battle bij Live On The Low.”
Lange haakt in: “Toen leerden we elkaars moeder beledigen.”
Nega: “De dag erna gingen we naar Lange’s huis.”
Lange: “Toen heb je de vrouw ontmoet die je de vorige avond nog beledigd had.”
Nega: “Niet kort daarna zagen we elkaar weer en tóen kwamen jij en MBA met het idee voor de Straatremixes: ‘Ey luister, we willen een cd gaan maken’. Die pokoe van Busta liet jij (wijzend naar Lange) mij horen.”
Nega gaat verder: “Ik wil ook meteen even zeggen hoe The Opposites erbij zijn gekomen: Jan had een website: easyminded.com.”
Lange: “De artiest moest daar gewoon betalen om zijn track op de website te krijgen.”
Nega: “Mensen mochten stemmen op je track. En de artiest met de meeste stemmen kreeg dan een platencontract bij het label Mastermind Records. Dus The Opposites hadden die track ‘Fok Jou’. Maar jij (wijzend naar MBA) moest in het begin geen moer van ze weten.”
MBA: “Dat klopt. Maar Jan zei: ‘ze moeten er op!’ En ik dacht: ‘Fuck hun man, die gasten komen uit Heiloo.’”
Nega: “Niet veel later belde Jan mij midden in de nacht op, hij zei: ‘Maurits, ik kom je nú halen, we gaan naar de studio.’ Dus hij haalt me op en zegt: ‘Ey Mau, we moeten voor Straatremixes 2 een pokoe maken met The Opposites, man.’ En ik zei: ‘Nee man, ik voel ze niet.’ Maar wat had Jan nou gedaan? Hij had Big2 en Willy al een verse laten opnemen, op die track Bloedheet (remix van Missy Elliot met I’m Really Hot, red.). Dus hij laat het me horen en ik hoor die verse van Willy en ik dacht: ‘Jaaaa, man.’ Toen kon je niet meer ontkennen. Deze boys konden spitten! Toen hadden Brutus en ik er een verse opgeschreven, het laten horen aan MBA en toen zei hij ook: ‘Oke, ze mogen op de Straatremixes 2.’”
Reportage over D-Men van UrbanControl uit 2004

Goed dat Negativ is aangeschoven. De Straatremixes hebben namelijk – niet in de laatste plaats dankzij Nega – nogal wat teweeg gebracht in de scene. Zo was niet iedereen even blij met de komst en de grote mond van de D-Men heren.

Hoe zouden jullie de reacties in de scene willen omschrijven?
Nega houdt zijn adem in: “Die pokoe van Brain..” (remix van ‘Schreeuwetuit!’, red.).
Lange, voorzichtig: “Ik denk niet dat ‘ie dat heel leuk heeft gevonden.”
Nega: “Nee, hij vond dat kaolo irritant.”
MBA: “Want we zeggen ook nog eens: ‘We komen harder dan het origineel.’”
Nega: “Maar je hoorde dat alleen via-via. Want als je Brainpower in de stad tegenkwam was het van: (zet bekakt stemmetje op): ‘Yo waddap man, alles goed?’”
Lange: “In het begin moesten we een keer optreden in club 020 (tegenwoordig club NL, red.). Die tent ging op z’n kop, we gaven echt alles. The Partysquad was daar ook. Dus toen zag je Jerry en Ruben echt kijken van: ‘Kut. We kunnen deze boot níet missen.’ En pas vanaf dat moment is de Partysquad zich gaan focussen op Nederlandstalige dingen. En dat kunnen ze never ever ontkennen.”
Nega: “Er was in die club niet eens een podium. Mensen hadden een tafel in de hoek gezet, en dan moesten wij maar kijken of de draden van de microfoons het wel haalden. Maar die haalden het bijna niet, dus je kon niet bewegen met die mic.”
Lange: “Je moest die mic steeds doorgeven. Een soort estafette.”
MBA: “Iedereen rapte onze tracks mee. Dat was echt een mooi moment.”
Nega: “Ik dacht toen: ‘Ey, ik ben famous, man.’”
MBA: “Ik weet ook nog wel dat C-Ronic beef had met Lexxxus. Toen was Lexxxus helemaal naar een van onze shows in Leiden gekomen: ‘Waar the fuck is C-Ronic?!’ Maar C-Ronic ging bijna nooit mee met onze shows. Was Lexxxus helemaal voor lucht naar Leiden gekomen.”

En hoe is die beef met Yukkie B ontstaan?
Nega: “Oke, oke: je had Spitt-battles. Wij deden allemaal mee, en Yukkie stond ook op de flyer.”
Lange onderbreekt Nega: “Hier wil ik even op inhaken: dit was een tijd dat wij het battlen letterlijk zagen als een olympische sport. Wij waren de he-le dag aan het trainen. Wandelend van de metro naar huis, waar dan ook. Alleen maar bambambam.”
MBA: “Klopt, deze twee mannen (wijzend naar Lange en Nega) waren echt non-stop bezig met die shit.”
Nega: “Maar Yukkie dus. Yukkie zou meedoen aan de voorronde van Spitt, maar hij was niet op komen dagen. Frans en ik kwamen toentertijd altijd bij Live On The Low, dat was zo ongeveer ons tweede huis geworden. Dus op een gegeven moment begonnen we tijdens die open mic Yukkie te dissen: ‘Ey, deze rapper komt niet opdagen bij Spitt, hij is bang, etc.’ Maar wat bleek nou, een van Yukkie’s vrienden, Deams, stond in het publiek. Dus Deams klimt het podium op, (Nega zet zware stem op): ‘Ey yo, bepaalde mannen praten hier over mensen die hier niet zijn, dit dat.’ Dus ik zeg: ‘Ey Frans, we moeten deze nigger killen.’”
Lange: “Maar dit was ook echt nog in de tijd dat mensen vanuit de hiphop een adellijk respect voor elkaar hadden. Je moest elkaar uitdagen voor het duel voor de jonkvrouwen.”
Nega: “Maar Lange zei: ‘Nee laat het, man.’ En dat was maar goed ook. Anders had ik een zwaar pak slaag gehad, want ik had een grote bek maar was fucking mager. Maar wat gebeurt er nou de volgende week? Ik kom binnen bij Live On The Low en.. er is een soort sfeer..!”
Lange: “Jajaja!”
Nega: “Dus ik kijk om me heen en zie Yukkie in een hoek staan.. met een team! Maarja, ik was al binnen, ik kon er niet meer stiekem tussen uit knijpen. Dus op een gegeven moment loopt Yukkie naar het podium en heeft ‘ie de dómste fout van z’n leven gemaakt. Hij zei: ‘Ja, er waren hier vorige week mannen, als die mannen echt ballen hebben, dan komen ze nu zeggen wat ze vorige week te zeggen hadden.’ Dus ik loop naar het podium.. en ik eet ‘m op! Het was pijn-lijk! Ik had ‘m geraped.”
“Toen kwam Yukkie z’n vriend nog, en die kwam met lines als: ‘Je kan niks doen, ik stap op jou met m’n schoen.’ Hahaha. Dus ook hem had ik kapot gemaakt.”
Lange: “Het ding met Yukkie was: hij was een held. ‘Wat Nou’ was voor Amsterdam echt een ding. Ik vond het zelf ook echt tof wat hij deed. Maar op het moment dat íedereen er op zat te wachten, bracht hij niks. En die beef met Nega was gewoon oud Oost tegen nieuw Oost. Het was ook een soort keerpunt. Zo van: ‘Ey luister, als jij niet meer je best doet, gaan wij gewoon als een stoomwals over je heen. De jonge kids komen er aan en wij hebben er meer zin, we hebben er meer ballen voor, we trainen harder. Dus ga aan de kant en fuck you. We zijn er.’“

Uiteindelijk is uit deze beef de disstrack ‘Dat Had Je Nou Net Niet Moeten Doen’ voortgekomen.
Lange: “Ik heb er weleens over nagedacht hoe het zou zijn om aan de ontvangende kant te zitten van die track.”
Nega: “Pijnlijk.. Vriend, on the streets was dat een ding, ik was ineens bekend! Dan was ik in Paradiso en draaide Mr. Wix die track gewoon – hij supportte onze shit dood.”

Lange: “Ik heb het idee dat we mensen missen. Oh, Tim Beumers natuurlijk! VSOP was ook bezig met hun Spikrimixes.” (met Tim is de track ‘Bij Mij In De Buurt’ gemaakt, red.)
MBA: “Maar dat was na ons toch?”
Nega: “B, we started this mixtape-shit. Na ons brachten veel meer rappers mixtapes uit omdat ze dachten: ‘we kunnen het beter.’”

3876523341

Inmiddels zijn we zo’n tien jaar verder en wordt het de hedendaagse rapper een stuk makkelijker gemaakt – in ieder geval kan ieder willekeurige zolderkamerrapper een Soundcloud aanmaken en hier zijn nieuwe werk op slingeren. Wat vinden jullie hiervan? En wat is jullie mening over de huidige mixtape-scene?
Lange: “In onze tijd waren er productioneel gezien wel mensen die wat konden, maar ze waren niet fantastisch. Ze konden niet tracks laten klinken zoals het Amerikaanse product toen wel al klonk. Als je bijvoorbeeld hoorde hoe de nieuwe 50 Cent klonk, hoeveel laag daar in zat.. er waren gewoon weinig gasten die dat echt al onder de knie hadden. Dus het was voor ons ook wel een uitkomst dat we die bestaande beats konden gebruiken. Ik ken weinig mensen, ook anno 2014, die iets kunnen maken waarvan ik meteen denk: dit is tof. Ik heb misschien twee of drie mensen in mijn telefoon staan waarvan ik zeker weet dat ze me goede beats sturen. Maar in de regel moet je toch vaak langs 20 gasten en dan hopen dat je iets leuks hoort.”
MBA: “Maar nu is er wel meer dan vroeger. Op iedere hoek zit wel een producer. Vroeger moest je drie jaar sparen om apparatuur te kopen en dan moest je ook nog echt die apparatuur bestuderen en dan kon je vervolgens misschien een leuke beat maken. Nu pakken ze in Amerika gewoon beats van over de hele wereld, dat was vroeger wel anders. Vroeger had je gewoon veel minder producers.”
Lange haakt in: “..die ook echt wisten we wat ze deden. Wij wisten ook echt niet wat we deden. Wij namen de tracks op, en zetten ze in de computer. Dan had je de tracks onder elkaar en drukte je op een knopje ‘bounce’. Dan maakte de computer van alle tracks één track. In het begin wisten we dat niet eens, dus wij spoelden wat uit die computer kwam op een minidisc, en dan namen we die minidisc vervolgens weer terug op op de computer. De ‘plop-kap’ heb ik nog steeds; die stond voor de microfoon, de spuugopvanger zeg maar. Daar wil jij niet aan ruiken. Dat is een van de smerigste dingen die ik in m’n opslagbox heb liggen.”

Op Straatremixes 3 staat de track ‘Mijn Band’ waarop de D-Men leden op humoristische wijze hun beklag doen over de toen opkomende bekendheid van Lange Frans en Baas B. Het is tekenend voor die tijd.

Dat na deel 3 de koek op was en iedereen zo’n beetje voor zichzelf begon, is geen geheim. Hoe zit dit precies? Is iedereen anno 2014 wel gewoon cool met elkaar?
Lange: “Aan mij en MBA ligt het niet!”
MBA: “Laat ik het zo zeggen: niemand staat de ander ergens op te wachten, ofzo. Maar aan de andere kant is het ook niet meer zoals vroeger.”
Lange: “Er is een moment geweest dat Lange Frans en Baas B het gewoon echt te druk kregen met hun eigen dingen. Toen waren we ook al bezig met een tweede album. Yes-R tekende toen bij Ali. En Nega bleef toen ook extra hard in dat kamp. Terwijl Baas B en ik juist min of meer ‘weg’ gingen. Dat werd toen wel een beetje een dingetje.”

Lange gaat verder: “Emoties speelden een rol, loyaliteit – waar ik zelf nooit heel veel last van heb gehad overigens -, geld.. Er kwamen allemaal serieuzere issues bij kijken. Na deel 3 was het dus ook wel mooi geweest. Kijk, uiteindelijk gaat het altijd mis. Maakt niet uit naar welke band je kijkt, van The Beatles tot The Police. In het begin is het tof en op een gegeven moment… gaat het gewoon mis, daar kun je je klok op gelijk zetten. Maar toen ieder de kans heeft gekregen om zijn eigen ding te doen, is alles ook wel weer recht getrokken hoor. Iedereen heeft veel van de Straatremixes geleerd, en vervolgens die kennis kunnen toepassen in z’n eigen artistieke uitingen. Het heeft naar mijn mening uitsluitend positieve dingen gebracht.”

Nega: “We zijn zo’n vijf jaar terug weer een keer met z’n allen bij elkaar gekomen om nieuwe dingen op te nemen, maar voor mij was de hele vibe weg. We waren net weer een beetje on speaking terms met elkaar. Maar ik voelde het niet meer. Het was nog te vers.”
MBA: “Baas B was in die tijd ook een beetje in de war.”
Nega haakt hierop in: “Ik weet ook nog wel van het begin, dan zaten we met z’n allen te schrijven en elkaar een beetje op te jutten. En dan zat Baas met z’n rode wangetjes: ‘Ey, ik ga naar huis man, ik ga thuis schrijven.’ En dan dacht ik: ‘Aaah, hij kan niks verzinnen, ik kom harder dan hij.’ Maar dan kwam hij de volgende dag met een gruwelijke verse! Als er een top-10 komt van classic verses in Nederland, dan komt die van Baas op 4 specialisten (nooit uitgebracht op de Straatremixes, red.) in die top 10.” Nega begint de verse te rappen.
Lange: “Ja, die flow is gek. Kijk, ik heb een hoop vervelende dingen over Baas B gezegd – en die meen ik ook allemaal. Maar wat ik ook altijd heb gezegd is dat hij muzikaal echt ontzettend getalenteerd was. Qua ideetjes en gekkigheid was hij echt goed. Maar hij kon te lang mierenneuken over kleine dingen.”
Nega: “Maarja, zo was hij. Niemand op deze aarde had ook verwacht dat Baas B in de finale van Spitt zou staan.”
Lange: “Terwijl Nega en ik er meteen uit lagen!”
Lange: “Het zou wel te gek zijn om nog een keer een show te doen, met alle tracks van de Straatremixes. Dat zou ik niet verkeerd vinden.”
MBA: “Dat zou cool zijn, ja. In de Melkweg ofzo.”

Tot slot: waar houden jullie je nu mee bezig?
Lange: “Mijn EP Lentekriebels moet dit voorjaar uitkomen. Ik ga weer wat televisiedingetjes doen. Dat zit wel goed allemaal.”
MBA: “Ik draai nog steeds gewoon lekker in de clubs.”
Nega: “Ze hebben net de stekker uit StartUp getrokken (de soap van BNN waar Nega een rol in had, red.), dus dat is klaar. Keizer z’n EP is net af, die gaan we binnenkort uitbrengen. Ik zelf heb een DJ-act waar binnenkort een nieuwe video van uitkomt. Ik heb nog wat tv-dingen, maar dat is pas in juli. Dus ik wacht rustig op m’n oprot-premie van BNN.”

Natuurlijk bestonden de Straatremixes niet alleen uit Lange Frans, Negativ en DJ MBA. Waar houden de overige D-Men zich anno 2014 mee bezig? Een update.

Baas B heeft nadat hij en Lange Frans uit elkaar zijn gegaan een tijdje pauze genomen. Sinds een jaar stort hij zich weer vol op de muziek. Op dit moment is hij bezig met zijn nieuwe EP, waarop een combinatie van zang en rap te horen zal zijn. Daarnaast schrijft Baas ook nummers voor anderen.
Big2 en Willy (The Opposites) scoorden in 2006 hun eerste echte hit met ‘Slaap’, en hebben daarna een hoop awards en andere hits gescoord. Onlangs wonnen ze de Popprijs voor hun hele oeuvre en een Edison voor ‘Sukkel voor de Liefde’.
Brace runt op dit moment samen met zijn vriendin een kledingzaak in Hilversum. Hoewel hier zijn prioriteit ligt, is hij ook nog muziek aan het produceren, zowel voor zichzelf als voor andere artiesten. Daarnaast zal hij binnenkort te zien zijn in een aantal tv-programma’s.
Brutus heeft het rappen gelaten voor wat het is en steekt nu voornamelijk tijd in zijn werk en gezin. Hij maakt wel nog beats.
C-Ronic Geen enkel lid van de D-Men familie heeft het nummer van C-Ronic kunnen geven. Sailliant detail is wel dat Brace C-Ronic de laatste keer, zo’n drie jaar geleden, is tegengekomen toen Brace in de rechtszaal werd veroordeeld tot een gevangenisstraf. C-Ronic werkte daar als gevangenisbewaarder.
Darryl: “Ik heb een tijdje rustig aan gedaan, maar focus me nu weer op de muziek. Binnenkort komen er nieuwe dingen uit, maar ik kan nog geen datum geven.”
Soesi B is bezig met een nieuwe mixtape en binnenkort komt er een nieuwe videoclip genaamd ‘Kamikaze’ van hem uit. Daarnaast treedt hij nog regelmatig op als back-up MC van Yes-R en geeft hij rap-workshops op scholen.
Yes-R’s main business is nog steeds rappen, hij doet zo’n 120 shows per jaar. Daarnaast presenteert hij het tv-programma Gek Op Jou bij de VPRO en is hij bezig met een rol in een nieuwe film. Onlangs kwam een single met MocroManiac uit.

< Terug